17
sep

Uitspraak van de maand – Heimelijk gemaakte opnames onrechtmatig verkregen bewijs?

Af en toe komt het in een tuchtzaak voor dat klagers heimelijk gemaakte geluidsopnames en transcripties van gesprekken met professionals overleggen om hun standpunt kracht bij te zetten. Hoe ga je daar als psycholoog mee om?

Allereerst is het natuurlijk niet fijn als achteraf blijkt dat een cliënt een opname van een gesprek blijkt te hebben gemaakt zonder dit aan je te melden. Tuchtcolleges merken hierover dan ook op dat het getuigt van fatsoen van cliënten om de betrokken gesprekspartners vooraf te informeren over een voorgenomen opname (het is dus niet verboden) maar anderzijds dat een heimelijke opname op zichzelf niet aan gebruik in een tuchtprocedure in de weg staat.

Ook is in uitspraken van tuchtcolleges te lezen dat een cliënt goede redenen kan hebben een gesprek op te nemen om dit op een later moment nog eens rustig te overdenken.

Tip: probeer zo mogelijk het verzoek van de client dat hij het gesprek wil opnemen van te voren te bespreken. Het maken van opnames kan immers van invloed zijn op de vertrouwensrelatie en de openheid die voor het gesprek noodzakelijk is.

Voor heimelijk gemaakte beeldopnames gelden in deze tijd van beeldbellen gelukkig strengere eisen. Deze zijn niet toegestaan volgens artikel 139f Wetboek van Strafrecht.

Roept deze uitspraak vragen bij u op? Neem dan contact op met het spreekuur ethiek.