Verslag Symposium Verslavingspsychologie 2018

Donderdag 5 april vond het symposium van de sectie Verslavingspsychologie plaats in Utrecht. Het betrof hierbij het ochtendgedeelte.

Na een welkomstwoord van onze sectievoorzitter Peter Greeven, trapte Art Schellekens af als eerste spreker. Art sprak over comorbiditeit en verslaving. Dit komt vaak voor: uit een Europees rapport blijkt dat bij verslaving in maar liefst 40-50% van de gevallen ook een persoonlijkheidsstoornis speelt, en bij 15-20% ADHD. 50% van de mensen met één stoornis, heeft ook een tweede. De enige relevante predictor van snelle terugval in verslaving, is de aanwezigheid van een angststoornis. Mensen met de diagnose ADHD beginnen vaak jonger met gebruiken, gebruiken ernstiger en hebben een slechtere sociale prognose. Het gebruik van methylfenidaat bij kinderen met ADHD is een beschermende factor op later middelengebruik. De boodschap van Art is vooral dat we per patiënt dienen te kijken welke factoren er spelen bij het ontstaan van verslaving. Hij schetst dat verslaving gezien kan worden als een leerprobleem; gebruikers anticiperen moeizaam op beloning, en dit leidt tot terugval. In de behandeling is het om die reden relevant om direct te belonen.

Uit onderzoek met ratten blijkt dat impulsief gebruik verschuift naar compulsief gebruik (om stress te denken). Let dus op in welke fase je client zit en stem hier je behandeling op af. Het stageren in een behandeling personaliseert ook de aanpak.

Bij behandeling is het van belang om zowel verslaving als de angst te behandelen. PTSS is de enige comorbiditeit stoornis die bij losse behandeling een positief effect heeft op het middelengebruik. Er is echter wel een hogere dropout.

Het is volgens Art belangrijk om ADHD direct te diagnosticeren; het is jammer dat dit niet in de MATE is verwerkt. Het verstrekken van stimulantia bij deze groep heeft geen effect op het middelengebruik, behalve bij hoge dosering. Psychotherapie is dus het beste advies maar hier zijn nog weinig goede studies over.

 

Vervolgens spreekt David van de Berg over het concept ‘redesigning psychiatry’. Hij zegt: Breng de kennis naar de maatschappij en doe aan preventie. Wat voorspelt een succesvol leven?

Momenteel is ziekte een verdienmodel. Het nieuwe GGZ netwerk heeft volgens David drie doelen:

  1. Mentale gymnastiek
  2. De kwekerij (ondersteunen van transities)
  3. Patroonscan

We kunnen een transitie maken door het creëeren van een nieuw equilibrium. Patronen herkennen, gericht op relaties, erkenning van problemen en hoop op verandering. Je definieert een probleem als een pihip: een probleem in stand houdend interactiepatroon.

Je kan leren van mensen die dezelfde patronen hadden als jij. Belangrijk om problemen te gaan benaderen vanuit een visie en de GGZ een dynamisch netwerk te laten worden. Kijk voor meer informatie op Davids website: redesigningpsychiatry.org.

 

Het was een interessante ochtend waarom onderzoek en visie gebundeld werd en ons aan het denken heeft gezet over de toekomst! Wij willen de sprekers hartelijk bedanken en wij hopen u volgend jaar weer terug te zien op ons symposium!