Interview Daphne Metsemakers: A&G-psychologie

Daphne Metsemakers is Registerpsycholoog NIP en actief binnen de werkgroep A&G en het bestuur van de sectie A&O. Vanuit haar eigen praktijk helpt ze mensen bij persoonlijke en werkgerelateerde vraagstukken.

‘Ik probeer steeds naast mijn cliënt te gaan staan: hoe kijk jij naar de wereld?’

 

Hoe zou je je vak omschrijven aan iemand die er nog niets over weet?

‘Als A&G-psycholoog kijk ik niet alleen naar de klachten van het individu, maar ook naar de werkcontext. Ik kom geregeld tegen dat een werknemer liefst zo snel mogelijk weer aan het werk wil in dezelfde context, dat begrijp ik. Maar daar kan ook een valkuil zitten, lopen werknemer en werkgever dan niet weer precies tegen dezelfde dingen aan? Ik probeer steeds naast die ander te gaan staan: hoe kijk jij naar de wereld? Maar ik kijk ook op organisatieniveau mee: hoe ziet jouw werk eruit, welke machtsverhoudingen zijn er en wat speelt er in de organisatie? Ik werk samen met mijn cliënt, maar kan ook bijvoorbeeld een leidinggevende adviseren hoe die zijn of haar werknemers goed kan faciliteren. We zijn steeds op zoek naar: wat kan iemand nou versterken?’

 

Wanneer zouden mensen een A&G-psycholoog kunnen inschakelen?

‘Als er op het werk dingen aan de hand zijn die te maken hebben met (dis)functioneren. Vanuit het individu, maar ook op organisatie- of teamniveau. Ik ben nu bijvoorbeeld ingeschakeld door iemand met long covid. Daar heeft hij veel last van en dit belemmert hem naast lichamelijk ook psychisch bij het herstel. Hij is ambitieus en het helpt dan ook om grenzen te leren kennen. Ook voor de leidinggevende is het behulpzaam om te weten hoe deze hem kan ondersteunen in het herstelproces op het werk.’

 

Wanneer voelde je dat je iemand écht had geholpen?

‘Ik had een cliënt met een burn-out, waarbij zij erg last van haar darmen had en een constante pijn op haar borst voelde. Ik heb toen het bedrijf geadviseerd om de bedrijfsarts nog eens extra te betrekken bij de fysieke klachten, omdat de client in kwestie bekend was met hartproblemen. De organisatie heeft de bedrijfsarts geconsulteerd, wat mijn cliënt het gevoel gaf dat zij serieus genomen werd. Hierdoor ontstond er ruimte voor de cliënt, waardoor zij naar zichzelf kon gaan kijken en ontstond de vraag: hoe kan ik zorgen dat mensen me serieus nemen en dat ik goed aangeef wat ik nodig heb?

Op een dag kwam de cliënt weer bij me langs. Zij was duidelijk vrolijker, lachte meer en had minder last van haar fysieke klachten. ‘Wat is er met je gebeurd?’ vroeg ik verwonderd. ‘Ik weet het niet precies’, zei ze, ‘deze gesprekken, denk ik. Het hoeft niet meer altijd een tien te zijn, een acht vind ik nu ook goed genoeg.’