De dag van mijn assessment

Rik Duursma
Ok, het moment van de waarheid: tijd voor mijn assessment. Ik log in via de link die ik van het assessmentbureau heb ontvangen en zie een aantal games voor mij klaar staan. Leuk, ik ben wel goed in puzzelen dus dit moet wel lukken.

Games
In de instructie lees ik dat het bedrijf Brainsfirst met de game Neurolympics meet hoe snel en efficiënt ik denk, hoe makkelijk ik af te leiden ben en hoeveel informatie ik kan verwerken. Oh jee, dit gaat best snel allemaal. Zijn er echt mensen die al die posities op het scherm kunnen onthouden?! Gelukkig, gaat de volgende game mij beter af. Het lijkt wel op het vangen van die hangende stokken van vroeger waar je katachtige reflexen voor nodig hebt. Met mijn reactiesnelheid is volgens mij niks mis. Ook de games hierna kan ik goed afronden. Maar toch vermoeiender dan ik dacht om een half uur games te spelen.

VR
Ik ben benieuwd wat ze nog meer voor mij in petto hebben. Nu heb ik mijn VR-bril nodig lees ik, dus ik zet hem op en start de applicatie voor het VR-leiderschapassessment. Wow, dat is een gelikte setting.  Ik bevind me opeens in een stijlvolle vergaderruimte met andere mensen. Links zitten twee dames te fluisteren, rechts prutst iemand aan de snoeren van de laptop en het scherm. Volgens de instructie is het de bedoeling dat ik de effectiviteit van leidinggevend gedrag ga beoordelen tijdens deze vergadering en mijn mening geef door hier vragen over te beantwoorden. Voor mij voelt het alsof ik echt in de ruimte aanwezig ben, maar de andere aanwezigen zien en horen mij niet.

De eerste vraag: geef aan in hoeverre u vindt dat de manager duidelijk maakt wat er op de agenda staat voor dit overleg. De 40 minuten waarin ik de vergadering observeer en vragen moet beantwoorden vliegen voorbij. Nu eerst maar een korte pauze.

Moral Machine
Ik schenk een kop koffie in en zet BNR aan. Zelfrijdende auto doodt zwerver, hoor ik dat goed?  Het blijkt om een dilemma te gaan dat onderdeel is van de Moral Machine, een online platform van Massachusetts Institute of Technology (MIT), gebouwd om het menselijk perspectief op morele beslissingen te verzamelen als input van machine intelligentie.

Je rijdt in een auto. Aan de ene kant van het zebrapad lopen twee criminelen en een oudere man. Verder op het zebrapad loopt een jonge beeldschone vrouw. Je kunt niet meer remmen. Of je rijdt de criminelen en de oudere man dood of de jonge beeldschone vrouw. Wat doe je?

Zo verwerven ze inzicht in de beslissingen die zelfrijdende auto’s zouden moeten nemen, want uiteindelijk moet iemand programmeren welke beslissing een zelfrijdende auto neemt. Kies je eerder voor jonge mensen die mogen overleven, atletische mensen, dikke mensen, dunne mensen, criminelen? Speelt geslacht mee of religie? Wat doe je met honden of katten?

Na mijn assessment maar even kijken of het mij nog interessante inzichten oplevert. Hoe doen ze dat eigenlijk bij assessments? Is er iemand die straks mijn prestaties op al deze onderdelen gaat beoordelen of ben ik overgeleverd aan een algoritme?

Digitale voetafdruk
In het volgende onderdeel hoef ik alleen maar akkoord te geven om het bedrijf waar ik solliciteer via Magic Sauce  en Crystal Knows een persoonlijkheidsprofiel op te laten stellen op basis van mijn digitale voetafdruk, oftewel mijn likes, posts, et cetera. Gelukkig hoef ik hiervoor geen ellenlange vragenlijst in te vullen zoals dat vroeger ging.

Het einde is in zicht. Dit is het laatste onderdeel van uw assessment, lees ik op het scherm. Zorg ervoor dat uw microfoon en camera aanstaan en blijf zoveel mogelijk recht naar voren kijken. De bedoeling is dat ik de komende 15 minuten antwoord geef op de vragen die gesteld worden door de computer. De bedrijven Seedlink en Clearwater Skyfields analyseren mijn taalgebruik en de micro-expressies in mijn gezicht om informatie te verzamelen over mijn persoonlijkheid en om in te kunnen schatten of ik een goede match ben voor de functie en de organisatiecultuur.

Wat je zegt ben je zelf
In de uitleg lees ik dat Seedlink de beste performers in het bedrijf heeft geanalyseerd en mijn (taal)profiel daarmee vergelijkt. Het is niet duidelijk waarom deze groep bepaalde woorden vaker gebruikt of waarom zij hun zinnen op een bepaalde manier opbouwen, maar de techniek van Artificiële Intelligentie heeft de verbanden ontdekt in grote hoeveelheden data. Het zal wel goed onderzocht zijn, maar toch doet mij dit denken aan de zelfrijdende auto’s.

En met nostalgische gevoelens denk ik terug aan mijn eerste assessment waar ik meer mens-mens contact had en de beslissing uitgelegd kon worden achteraf. Nu moet ik maar afwachten of AI mij geschikt acht en er is niemand die uit kan leggen waarom het advies is zoals het is. Te veel mijn wenkbrauwen opgetrokken, te weinig moeilijke woorden, of juist te veel, of toch de foto’s op Instagram? Het is geen kwestie van leven of dood, maar het gaat wel om mijn leven!

Rik Duursma werkt als organisatiepsycholoog bij Berenschot en helpt organisaties de juiste keuzes te maken in het selecteren en ontwikkelen van mensen. Hij schrijft over de ontwikkelingen op het gebied van assessments en de onderwerpen die hij tegenkomt bij het uitvoeren van assessments.

Reageren? Mail naar A&O-items.