De wind van gisteren

Lieke Bezemer | A&O-items 23-09-2020
Het is een bijzondere tijd waarin we leven. Waar we eerst dachten vanaf september weer redelijk de draad te kunnen oppakken, blijft thuiswerken nog altijd het devies.

De motivatie behouden, in verbinding blijven, voldoende tijd nemen voor pauzes en een duidelijke scheiding tussen werk- en privé blijkt niet altijd voor iedereen even eenvoudig. Zeker nu we dit voorlopig nog moeten volhouden, geeft dat reden tot zorg. En vooral ook mag het aanzetten tot onderzoek en actie.

Alle hens aan dek?
Als ik naar mezelf kijk, heb ik de impact van corona op mezelf onderschat, merk ik nu. Hoewel ik in de gelukkige omstandigheid verkeer dat ik niet ziek ben geworden en niemand aan corona heb verloren, heeft mijn brein moeite om alles te verwerken. Het aanpassen aan de steeds wisselende omstandigheden vraagt veel van ons brein (Bouma, 2020).

Veel mensen zijn deze zomer meer gestrest en vermoeid dan anders. Ze hebben door het thuiswerken wellicht te veel prikkels ervaren of zijn door het thuiszitten juist onderprikkeld geraakt. Hierdoor ligt een burn-out of bore-out op de loer (Sterk, 2020)

Bovendien was de vakantie voor veel mensen dit jaar anders dan anders. En hoe de toekomst eruit gaat zien, weten we niet. We weten alleen waar we nu staan. Wat kunnen we nu doen om te voorkomen dat mensen massaal omvallen?

Of zoals Purper (2007) het zo mooi zong:

“Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag.”

Zeilen op de wind van vandaag
Wat kunnen we vandaag doen om goed te weten wat er speelt en wat mensen nodig hebben? En dan heb ik het niet over aannames. Een onderzoek naar werkplezier van Tempo-Team in juni 2019 heeft aangetoond dat werknemers andere zaken belangrijk vinden dan managers hadden ingeschat. Waar managers het idee hadden dat de wekelijkse borrel, een voetbaltafel en samen sporten heel belangrijk zijn voor het werkplezier van de medewerkers, hechten de medewerkers zelf nauwelijks waarde aan deze zaken (Van Rossum, 2019).

Het credo: meten is weten, blijkt ook hier van kracht. Als je dit vertaalt naar de huidige situatie, dan is het essentieel om te meten hoe het met mensen in een organisatie gaat. Dat zal jij, als A&O-psycholoog met me eens zijn. Ik vermoed dat je al zo werkt, eerst meten en dan aan de slag.

Werkgelukscan
Een meting geeft je inzichten zodat je weet welke interventies er nodig zijn om het welzijn van de mensen te verbeteren. De uitkomsten zijn interessant voor managers en zeker ook voor ons als A&O-psychologen. Daarom attendeer ik je graag op de recent ontwikkelde werkgelukscan, de eerste Nederlandse gevalideerde vragenlijst voor werkgeluk.

De scan is gebaseerd op het Klaver-4 model voor werkgeluk. De werkgelukscan brengt de vier pijlers van dit model in kaart (betekenis, talent, vrijheid en relaties) en onderscheidt de rol van leidinggevende als vijfde factor. De scan was eerder alleen beschikbaar voor wetenschappelijke studies, maar is nu ook inzetbaar voor (alle) organisaties.

Het betreft een set van 50 vragen, 10 minuten invultijd en na afloop worden de resultaten in een overzichtelijke rapportage gepresenteerd. Zo verkrijg jij en/of de organisatie de inzichten om heel gericht interventies in te zetten met als doel het welzijn en werkgeluk van medewerkers te vergroten. Daarmee kunnen we preventief te werk gaan en voorkomen dat mensen massaal omvallen.

TIP
Nieuwsgierig naar de werkgelukscan? Start hier een gratis demo.

Literatuur

 

Lieke Bezemer is registerpsycholoog NIP/ Arbeid & Organisatie en partner van het Werkgeluk Instituut Nederland. Lieke is auteur van de bestseller ‘Werkgeluk werkt!’.