De dyslexieverklaring

Een dyslexieverklaring is een verkorte weergave van het diagnostisch onderzoek waaruit blijkt dat bij een leerling dyslexie is vastgesteld. De dyslexieverklaring beschrijft op grond waarvan de diagnose dyslexie is gesteld, wat mogelijke verklaringen zijn en welke ernstige belemmeringen de leerling ondervindt bij het volgen van onderwijs en/of bij het functioneren in de samenleving. Daarnaast geeft de dyslexieverklaring aan welke behandeling, materiële voorzieningen, begeleiding en compensaties/dispensaties in het onderwijs noodzakelijk zijn.

Alleen spellingsproblemen zijn niet voldoende om een dyslexieverklaring af te geven, noch ten behoeve van toegang tot (vergoede) zorg, noch ten behoeve van extra ondersteuning/middelen in het onderwijs. Wanneer er alleen spellingsproblemen zijn, zal de leerling intensieve spellingstraining moeten krijgen in het onderwijs. Let wel: het ontbreken van een dyslexieverklaring betekent dus niet dat een kind geen lees- en/of spellingsproblemen heeft, en ontslaat een school niet van de plicht in dat geval ondersteuning te bieden. Ook kinderen die geen recht hebben op (vergoede) zorg hebben recht op hulp en faciliteiten binnen de school, zoals verlenging van tijd en gebruik van compenserende middelen en/of materiele middelen. Een dyslexieverklaring is niet primair bedoeld als ‘toegangsbewijs’ voor extra begeleiding in het onderwijs of (vergoede) zorg.  
Voor een dyslexieverklaring zijn drie zaken van belang:
  • het psychodiagnostisch rapport dat de basis vormt van de dyslexieverklaring
  • de kwalificatie van de professional die de verklaring afgeeft
  • de vorm van de dyslexieverklaring.
 
In het psychodiagnostisch rapport dat ten grondslag ligt aan de dyslexieverklaring wordt in elk geval besteed aan:
  • Onderkennende diagnose (classificatie)
  • Verklarende diagnose (grondslag)
  • Indicerende diagnose (aanpak, samenhang andere stoornissen, belemmeringen)
Gezien de inhoud van de dyslexieverklaring kan deze alleen worden afgegeven door gekwalificeerde professionals. Het gaat hier om psychologen en orthopedagogen die beschikken over een beroepsregistratie op postmasterniveau (Gezondheidszorgpsycholoog BIG, Kinder- en Jeugdpsycholoog NIP/SKJ of Orthopedagoog-Generalist NVO/SKJ), met specifieke deskundigheid op het gebied van leerstoornissen en daarmee samenhangende onderwijsbelemmeringen. Omdat dyslexie een stoornis is met een structureel karakter, is de geldigheidsduur van de dyslexieverklaring in principe onbepaald. Omdat de omstandigheden in de loop van de tijd kunnen veranderen, kan het gewenst zijn om bepaalde onderdelen van het rapport aan te passen met het oog op veranderingen in de aanpak of faciliteiten.