Psychologische zorg vergoed bij eerstelijnsverblijf in 2018

Psychologische zorg maakt vanaf 1 januari 2018 ook onderdeel uit van eerstelijnsverblijf. Het gaat hierbij specifiek om psychologische zorg die door gedragsdeskundigen gegeven wordt. Dit maakte de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) bekend in een circulaire. De beleidsregel en de tariefbeschikking van de NZa voor eerstelijnsverblijf voor het jaar 2018 zijn hierop aangepast. Omdat de inkoop voor 2018 al is afgerond, is het aan zorgaanbieders om hierover opnieuw in gesprek te gaan met zorgverzekeraars. In 2017 omvatte deze zorg: verpleging, verzorging, geneeskundige- of paramedische zorg. Maar geen psychologische zorg, terwijl die wel gegeven werd en noodzakelijk was. Het NIP ondernam daarom actie.

Signalen in 2017

In 2017 ontving het NIP meerdere signalen dat er in verpleeg- en verzorgingshuizen steeds vaker mensen met een indicatie voor eerstelijnsverblijf werden opgenomen, maar dat er geen vergoeding was voor psychologische zorg. En dat terwijl psychologen wel vaak worden in gezet, bijvoorbeeld om een diagnose te stellen bij een vermoeden van cognitieve problematiek of als er sprake is van gedragsveranderingen bij een cliënt. Dit gebeurt dan op verzoek van een specialist ouderengeneeskunde. Het NIP heeft deze signalen vervolgens met meerdere partijen besproken, zoals: het ministerie van VWS, de NZa, Zorginstituut Nederland en Actiz. Deze gesprekken hebben uiteindelijk geleid tot het aanpassen van de beleidsregels en tarieven voor het jaar 2018.

Heeft u ook signalen of loopt u tegen knelpunten aan in uw werk? Dan horen wij dat graag via het meldpunt: ervaringenlangdurigezorg@psynip.nl

Eerstelijnsverblijf

Mensen die tijdelijk zorg met verblijf nodig hebben, kunnen in aanmerking komen voor eerstelijnsverblijf in een zorginstelling. Het gaat dan bijvoorbeeld om mensen die herstellen van een ziekenhuisopname, maar die nog niet naar huis kunnen. Of om mensen waarbij het thuis, tijdelijk, niet meer gaat. Het doel van de zorg is dat mensen uiteindelijk weer zelfstandig thuis kunnen wonen. Sinds 1 januari 2017 is deze zorg onderdeel van het basispakket in de zorgverzekeringswet. Voorheen (tot 2015) werd deze zorg verleend vanuit de AWBZ. In de jaren 2015 en 2016 werd deze zorg bekostigd vanuit de Subsidieregeling Eerstelijns Verblijf.